۱۳۹۶ مهر ۹, یکشنبه

ایران- پیام زندانی سیاسی سهیل عربی از شکنجه‌گاه اوین به قیام کنندگان


پیام زندانی سیاسی سهیل عربی از زندان اوین برای قیام سراسری مردم ایران

پیام زندانی سیاسی سهیل عربی از زندان اوین برای قیام سراسری مردم ایران
زندانی سیاسی سهیل عربی در دومین پیام خود از زندان اوین نوشت:
ما براندازیم با جور نمی‌سازیم
ما نمی‌بازیم بر ظلم می‌تازیم؛ بر ظلم می‌تازیم.
شعارمان را از شعوری بیشتر بهره‌مند سازیم. نه اصلاح‌طلب نما نه اصول گرا و نه حتی اعتدالی نما پایان دهیم به ماجرا. 
کلید احزابی که دغدغه‌ای جز بر سر سفره انقلاب ماندن و غارتگری نداشته‌اند؛ قفل زنگ‌زده را باز نخواهد کرد. کلید در دست تو و من است. بجز من و تو هیچکس و هیچ کجا درد ما را چاره نخواهد کرد. 
برای پیروزی بیش از هر چیز باید مطالباتمان را بدانیم. داشتن یک قوه قضاییه به واقع مستقل و البته بهره‌مندی از قوانین متناسب با نیازهای امروز و پایان دادن به سیستم سرمایه‌داری فاسد ولایتی... و حتی... مثل بیت رهبری حوزه علمیه آستان قدس رضوی و میلیته کاپیتالیزم سپاه پاسداران باید در رأس مطالباتمان قرار گیرد.
اما راه رسیدن به مطالباتمان باید این حقیقت را بپذیریم که جمهوری اسلامی هرگز زبان مسالمت‌آمیز را نفهمیده است و نخواهد فهمید. 
نوشتیم حکم اعدام دادند خواندیم به زنجیر کشیدند راهپیمایی سکوت کردیم و کشتند.
آری گاهی برای رسیدن به صلح باید جنگید. و اکنون که یارانمان را کشتند و به زنجیر کشیدند چاره‌ای نیست مگر آن که قلم را در یک دست و اسلحه را در دست دیگر بگیریم. و تا پایان یعنی سرنگونی سلطنت عمامه بر سران و چفیه پوشان ادامه بدهیم.
نخواب وقتی که هم قفلت به زنجیره
نخواب وقتی که خون از شب سرازیره
به مبارزه ادامه بده به یاد آن که در قرنطینه اوین جان سپرد.
سهیل عربی -زندان اوین

پیام زندانی سیاسی سهیل عربی از شکنجه‌گاه اوین به قیام کنندگان دی ۹۶

زندانی سیاسی،سهیل عربی با انتشار پیامی از زندان اوین به مقاومت تا سرنگونی نظام ولایت فقیه فراخوان داد.
زندانی سیاسی سهیل عربی به دنبال خیزش سراسری مردم ایران در پیامی از زندان اوین تصریح کرد که «برای یک انقلاب همین امروز هم دیر است».
سهیل عربی گفت که «فقر، بیکاری و گرانی درد مشترک اکثر مردم ایران زمین است» و تاکید کرد: در برابر «سیستمی که اصلاح ناپذیر است»، « راهی برایمان نمانده است مگر براندازی».
سهیل عربی گفت: «باید این جنبش را تبدیل به یک انقلاب کنیم» و در ضرورت انقلاب افزود: «برای یک انقلاب همین امروز هم دیر است».
زندانی سیاسی، سهیل عربی در توصیف جنبش ۹۶، آنرا «مستعد تبدیل شدن به یک انقلاب پرولتاریایی» دانست، البته «به شرط آنکه از شکست‌های پیش عبرت بگیریم».
سهیل نتیجه گرفت: «هرجا شکست خوردیم به این علت بود که به اندازه کافی رادیکال نبودیم».
او برای توضیح نمونه‌هایی از «رادیکال نبودن» به برآمدن جناح «اصلاح طلب» در خلافت اسلامی! اشاره و تصریح کرد: اگر رادیکال بودیم «به خط امامی‌هایی که ماسک رفرم بر صورت دارند اعتماد نمی‌کردیم».
سهیل عربی در پایان تاکید کرد که «حالا وقت شگ‌کشی‌ست» و «بهترین راه مبارزه تا پیروزی‌ست»، پس «تا زمانی‌که سرنگونی‌شان را جشن نگرفتیم بایستیم و حقمان را بگیریم
سهیل عربی زندانی سیاسی

سهیل عربی زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در واکنش به سخنان سخنگوی دستگاه قضایی که گفته بود، شکنجه ممنوع است و انفرادی قبل از تفهیم اتهام نداریم اگر کسی ادعایی درباره شکنجه داشته باشد به فوریت رسیدگی می‌شود، با شرح مختصری از بازداشت و ایام زندان خود، ادعاهای عجیب اژه‌ای را زیر سوال برد

متن نامه: 
۱_ اینجانب سهیل عربی در پرونده اول ۱۶ آذر ۹۲ دستگیر شدم و تا ۱۷ دی ماه ۹۲ در انفرادی دو الف قرارگاه ثارالله محبوس بودم و پس از گذشت سی روز تفهیم اتهام شدم در طول ۵۸ روزی که در انفرادی بودم بارها مورد شکنجه های روحی و جسمی مثل آویزان شدن از پا، اعدام‌ مصنوعی، تهدید به تجاوز به همسرم و دستگیری اقوامم قرار گرفتم و تمامی اعترافات تحت شکنجه و اکراه گرفته شد. 
۲_در پرونده دوم که یکم مرداد ۹۶ بود ده روز در انفرادی دو الف محبوس بودم وقتی به کارشناس پرونده بابت محبوس بودن خود و همسرم شکایت کردم گفت شما در انفرادی نیستید بلکه در سلول دور از جمع نگهداری می‌شوید در بدو ورود به دو الف مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفتم و به من گفتند گمان نکن اینجا اوین است و کسی به فریادت می‌رسد اینجا خبری از دوربین‌های مدار بسته و مددکار نیست پس از بازگشت به بند اوین از مسئولان دو الف شکایت کردم اما هنوز رسیدگی نشده است. 
۳_بیست و هشت فروردین ۹۳ بنا بر اتهام واهی بر هم زدن نظم زندان از طریق عدم ترک اتاق هنگام بازرسی یک هفته در انفرادی ۲۴۰ محبوس بودم پس از یک هفته که در انفرادی بودم خدابخش دادیار ناظر بر زندان وقت پرسیدم چرا بدون تفهیم اتهام مرا در انفرادی نگه داشتید دلیل تراشیدن موهایم و مورد ضرب و شتم قرار گرفتن توسط سرباز ها چه بود گفت گمان کردی در سوییس زندگی میکنی! 
۴_هجده آبان ۹۶ وقتی توسط برخی زندانیان بند هشت سالن ۷ که به جرم اختلاس بیمه ایران و سرقت محبوس اند مورد ضرب و شتم قرارگرفتم و تهدید به مرگ شدم در عوض تنبیه خاطیان ۲۸ روز مرا در قرنطینه ۱ زندان اوین محروم از تلفن و ملاقات نگه داشتند و دوبار توسط زندانیان مورد ضرب و شتم قرار گرفتم به ریاست زندان و معاونش و دادیار ناظر بر زندان شکایت کردم اما هنوز رسیدگی نشده است و پس از انتقالم به بند ۷ هنوز وسایلم را تحویل نداده اند.

زندانی سیاسی سهیل عربی
زندانی سیاسی سهیل عربی در واکنش به اهدای جایزه سالانه گزارشگران بدون مرز به وی طی نامه‌یی گفت:‌ «هیچ جایزه‌ای نمی‌تواند من را خوشحال کند مگر این‌که دست به دست هم داده و ظلم را ریشه کن کرده و ظالمین را براندازیم».

در قسمتی از نامه‌این زندانی سیاسی آمده است: تصمیم گرفتم یک شهروند خبرنگار مستقل باشم تا بتوانم تمام حقیقت را بدون روتوش و سانسور انعکاس دهم. حاکم‌باشی و دربارش اما از این‌که ما حقایق را بفهمیم و بفهمانیم هراس بیش از حد تصوری داشتند. آنها ما را با افسانه‌ها و خرافات سرگرم می‌کنند و خوش دارند که در خواب باشیم تا با خاطری آسوده مال و سرزمینمان را غارت کنند. آری، بیداری به‌مثابه رهایی از شر مستبدین است، لذا به طرز وحشیانه‌ای شهروند خبرنگاران را سرکوب می‌کنند». 
وی افزود:‌ «باری از شما دوستان خوبم در آنسوی مرزها که مرا لایق این جایزه ارزشمند دانستید بسیار سپاسگزارم. این عنوان به من انگیزه دو چندان می‌دهد تا به وظیفه شهروند خبرنگاری‌ام حتی پشت میله‌های زندان ادامه دهم و صدای زندانیان عقیدتی و سیاسی ایران را به گوش تمام مردم جهان برسانم و امیدوارم هم‌چنان من را در این امر یاری نمائید». 
در قسمت دیگری از این نامه آمده است:‌ «در کنار من جوانهای بسیاری محکوم به حبس شدند از جمله دهها زندانی سیاسی و عقیدتی دیگر در سراسر ایران که از حمایتهای کافی برخوردار نیستند. اردوگاه کار اجباری در زندان اوین بند هفت و هشت، کار کشیدن بدون مزد از زندانیان به جای پرسنل انتظامات، بهداری و آشپزخانه که برخلاف آیین‌نامه زندانها می‌باشد. کف خوابی، فروش اجناس چند برابر قیمت تعیین شده، بازرسیهای همراه با خشونت و دهها مورد تخلف و نقض حقوق‌بشر که در زندانهای جمهوری اسلامی رخ می‌دهد و دردا که ما را فریاد رسی نیست».
 زندانی سیاسی سهیل عربی 
یاد غلامرضا خسروی از زندانی سیاسی سهیل عربی
غلامرضا رفت و حسرت ماند تا دیر نشده علیرضا را نجات دهید.
فرابشر (فراتر از بشر) اصطلاحی است که از آن برای معرفی آنان که از خود و منافع فردی خود می گذرند تا جامعه و سرزمینشان را نجات دهند استفاده می کنند.
در نگاه سطحی شاید شبیه؛ اما در نگاهی عمیق تر فرابشر مورد نظر من با (over mench) ابرانسان نیچه (super ego) فراخود یونگ کاشفان فروتن شاملو و نظیر اینها متفاوت است.
فرابشرها نه ظالمند و نه مظلوم؛ بلکه با ظلم و فساد می ستیزند. حتی اگر به قیمت از دست دادن دارایی؛ آزادی و جانشان تمام شود.
در عصر ما که بسیاری از فعالین سیاسی دغدغه ای جز بازگشت بر سر سفره انقلاب و حفظ شرایط موجود را ندارند؛ فرابشرها به شدت کمیاب شده اند و از دست دادن هر کدامشان به ویرانگران زادگاهمان قدرت بیشتری می دهد تا با خاطری آسوده جنایت و غارت کنند.
بهمن ماه ۱۳۹۲ پس از تحمل دو ماه انفرادی و بازجوییهای تحت شکنجه در قرارگاه ثارالله ۲- الف به بند ۳۵۰ اوین اتاق یک منتقل شدم.
زنده یاد غلامرضا خسروی نخستین فردی بود که به استقبالم آمد با آن لهجه شیرین آبادانی اش نام و دلیل دستگیری ام را پرسید گفتم کا گالیله را می شناسی؟! من سهیلشونم.لبخندی زد و خواست بیشتر توضیح بدهم.  ادامه دادم جرم من روشنگری است. در حین کندن خرافات بودم مقالات انتقادی می نوشتم و ترجمه می کردم می خواهند اعدامم کنند.
دستم را گرفت و گفت رفیق به زخمهای روی تنت قسم که این حکمها حکم وحشتند می شکنند. منهم ۳۶ ماه را در انفرادی گذراندم و اکنون ششمین سال است که تحت حکم اعدام حبس را تحمل می کنم. 
اما ناامید شدن ما آرزوی آنهاست. باید به مبارزه ادامه دهیم. سختی ها می گذرد و اوین برایت دانشگاه خواهد بود. درسهایی خواهی آموخت که در هیچ دانشگاه دیگری تدریس نمی شود.
غلامرضا برایم چون برادر بزرگتر و استاد شد. روزها فرانسوی می آموختیم؛ ظهرها سه تار می زد و می خواندیم؛ عصرها آشپزی می کردیم و همه اتاق سر یک سفره غذا می خوردیم.
من آنارکو سندیکالیست و او هوادار سازمان مجاهدین خلق بود. اما علیرغم اختلاف عقاید هر دوی ما بر سر یک نکته توافق داشتیم که برای رسیدن به آزادی و برابری؛ راهی جز براندازی حکومت فاشیستی نداریم. هر چه می گذشت بیشتر شیفته صداقت و استقامتش می شدم.
 به او می گفتم من از آن روز که در بند ۳۵۰ و در کنار توام آزادم. اتاق یک با حضور زنده یاد غلامرضا خسروی و سایر دوستان برایم دلپذیرترین و دوست داشتنی ترین جای جهان بود.
روزها گذشت و پنجشنبه خونین ۲۸ فروردین ۹۳ فرارسید. روزی که به اسم بازرسی به اتاق یک حمله شد. به طرز وحشیانه ای توسط گارد؛ سربازها؛ پاسداران و حتی روسای زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفتیم. دستهایمان را بستند و به قصد تحقیر موهایمان را تراشیدند و لباسهایمان را کندند. تنها سلاح ما در برابر وحشیگریشان خواندن ترانه مرغ سحر ناله سر کن و اقدام به اعتصاب غذا بود.
پس از اعتصاب غذای ما و حمایت رسانه ها و فعالان حقوق بشر به بند خودمان بازگشتیم.
اما دیری نپایید که غلامرضا را برای اجرای حکم اعدام به زندان گوهردشت انتقال دادند. شاید اگر آن روزها رسانه های ما قدرت امروز را داشتند و از زنده یاد خسروی حمایت می کردند او را از دست نمی دادیم و جهان محروم از یک فرابشر
نمی شد.
غلامرضا رفت و حسرت ماند. تحمل حبس بدون او برایمان دشوارتر از پیش شد.
سه سال پس از به شهادت رسیدنش افتخار هم بند شدن با علیرضا گلیپور را داشتم.  به راستی که رفیق علیرضا نیز یک فرابشر است.
دردا که این روزها وضعیت جسمی بسیار وخیمی دارد. شکنجه های درحین بازجویی او را مبتلا به سرطان کرده است. مطابق قوانین موجود و با توجه به شرایط وخیم جسمانی اش باید مشمول تبصره عدم تحمل کیفر شده و آزاد شود. 
تا بتواند تحت مراقبتهای پزشکی قرار گرفته و بهبود یابد.
جرمش بیان حقیقت و افشای فساد مالی مسئولان جمهوری اسلامی است.
از تمام فعالان حقوق بشری و فعالان مدنی می خواهم متحد شده و جمهوری اسلامی را ملزم به آزادی بی قید و شرط وی سازند.
به امید پیروزی سهیل عربی آبان 96
فشار ضدانسانی بر زندانی سیاسی سهیل عربی در زندان اوین
بر اساس گزارشهای رسیده زندانی سیاسی سهیل عربی هم‌اکنون در بند ۸ زندان اوین در بین زندانیان خطرناک محبوس بوده و هم‌چنین از ملاقات با خانواده محروم است.
چندی پیش؛ پس از توهین رئیس زندان (علی چهارمحالی) به زندانیان سیاسی؛ سهیل عربی و آرش صادقی به وی اعتراض کردند. اما دژخیمان زندان در انتقام گیری؛ اقدام به انتقال سهیل عربی به بند ۸اوین و آرش صادقی به زندان گوهردشت کردند. بند ۸زندان اوین بند زندانیان با جرایم خطرناک است.

سهیل عربی

سهیل عربی بار دیگر در پی انتقال اش به بند هشت اوین اقدام به اعتصاب غذای خشک کرده و خواستار «محاکمه علنی»، «ملاقات با لباس شخصی» و «رعایت اصل تفکیک جرائم» شده است.
این‌جانب سهیل عربی چهار سال از بهترین روزهای زندگی‌ام را به جرم بیان حقیقت پشت میله‌های زندان گذراندم به هر سختی بود تاکنون مقاومت کرده‌ام بلکه صدایم شنیده شود و بابت چهار سال شکنجه شدن به جرم اظهارنظر و متفاوت اندیشیدن از من دلجویی شود. اما شرایط را برایم هرروز سخت‌تر از گذشته کردند اعتصاب غذای خشک و تر خود را در اعتراض به شرایط دشواری که برایم درست کرده‌اند آغاز می‌کنم و تا زمانی که خواسته‌هایم را نگیرم حتی اگر به قیمت از دست دادن جانم تمام شود ادامه می‌دهم خواسته‌های من به شرح زیر است:
۱_محاکمه علنی توسط قضات عادل (هیچ مطلب توهین‌آمیزی توسط من منتشر نشده است و مطابق اصل ۲۳ قانون اساسی هیچکس را نمی‌توان به صرف داشتن عقاید متفاوت مورد مجازات قرار داد) لذا قاضی اگر عروسک خیمه‌شب‌بازی قرارگاه ثارالله نباشد حکم برائت مرا از این اتهام خواهد داد.
۲_ من یک زندانی سیاسی هستم یعنی برای توامان داشتن آزادی و برابری جنگیده‌ام و روشنگری کرده‌ام نه دزدی کرده‌ام و نه دست به اسلحه برده‌ام و نه آزارم به کسی رسیده است لذا باید تفاوتی بین من و یک خلافکار و مجرم واقعی باشد پس تحت هیچ شرایطی لباس تحقیرآمیز زندان را نمی‌پوشم و خواهان تفکیک زندانیان خطرناک و کلاهبردار می‌باشم. هرروز که من در زندان باشم به جرم شما مسئولان جمهوری اسلامی می‌افزاید نظر به اینکه ممکن است روزی وجدان شما یا مردم بیدار شود و وضعیت اسفناک اکنون تغییر کند پیشنهاد می‌کنم دست از جنایت بردارید. 
هشدار می‌دهم مرگ من هزینه سنگینی برای شما خواهد داشت.
سهیل عربی بند ۸ زندان اوین
سهیل عربی پیش تر در اعتراض به فشارهای نیروهای امنیتی بر خود و خانواده‌اش و پرونده‌سازی‌های صورت گرفته به مدت ۶۰ روز در اعتصاب غذا به سر برد و پس از انتقال از بند هفت اوین به بند امنیتی ۳۵۰ اوین، به اعتصاب خود پایان داد اما پس از چند روز، در پی انتشار دو عکس از این زندانی عقیدتی و سایر زندانیان بند ۳۵۰، به بند هشت اوین منتقل شد.
نامه سهيل عربي پس از انتقال به بند ۳۵۰ اوين و اعلام پايان اعتصاب غذايش
نامه سهيل عربي پس از انتقال به بند ۳۵۰ اوين و اعلام پايان اعتصاب غذايش
ما تا رسیدن به بی مرگی امید هر روز مرده ایم، به خانه (بند ۳۵۰ اوین) باز گشتم. موقتا اعتصاب غذایم را شکستم،پیروز شدیم ،موقتا اعتصاب غذایم را شکستم.
سلام مادر ،بازگشت به بند ۳۵۰ آنقدر مرا خوشحال کرد که حتی آزاد شدن از زندان هم برایم اینقدر خوش آیند نبود.
دیگر نگران نباش به خاطر تو و به این دلیل که هیچ چیز به جز اشکهای تو مرا نمی تواند بشکند پس از مشورت با اساتید و دوستانم عبد الفتاح سلطانی ،اسماعیل عبدی و آرش صادقی عزیز موقتا به اعتصاب غذایم پایان دادم.
شادم و شاد باش ! باور کن هیچ جای دنیا را به اندازه اینجا و آدمهایش دوست ندارم .
من بی لنز ناب زیستن نتوانم
بی قلم کشید بار تن نتوانم
خرسند از آنم که بازجو گوید
هشت سال دیگه حبس بکش و من می توانم
من نمی توانم در جامعه ای زندگی کنم که افرادش در برابر ظلم و جنایت سکوت می کنند.
نه زندگی کرده ایم که از مرگ بترسیم
و نه آزادمان گذاشتند که از زندانهایشان هراسی داشته باشیم. بسیاری از انسانهای بیرون از زندان گمان می کنند که زنده اند اما تا روزی که در بند ۳۵۰ باشم نه اعتصاب غذا میکنم و نه درخواستی از مسئولان جمهوری اسلامی خواهم داشت و حتی به بازپرسی هم نخواهم رفت.
مزدورانی چون صلواتی و مقیسه شایسته آن نیستند که قاضی من باشند ، روزی در یک دادگاه علنی محاکمه می شوم و قضاتی عادل مرا برای ساعتها وقتی که گذاشتم تا به قصد روشنگری مقاله بنویسم و ترجنه کنم و عکس بیاندازم تقدیر خواهند کرد.
گمان می کنم زندگی در اتاق هشت درکنار قهرمانهایی چون اسماعیل عبدی ، آرش صادقی بهترین پاداش برای خوب زیستتم بوده است.
به خودم افتخار می کنم ، سختی های بسیاری کشیدم که به لجن تن در ندهم و حافظ شرایط موجود نشوم.
بزرگترین درسی که در دانشگاه اوین آموختم این بود که آنچه ما را نکشد باعث قدرتمند تر شدن ما خواهد شد.
چهار سال حبس ،دو سال زیر حکم اعدام بودن و پنجاه و دو روز اعتصاب غذا چنان قدرتی به من داده است که دیگر از هیچ چیز نمی هراسم.
با قدرت بیشتر به مبارزه ادامه می دهم و از تمام انسانهایی که در سرتاسر جهان از من حمایت کردند ممنونم.
به لطف هشتگ ها و حمایت های شما بود که حکم اعدام من شکست و پس از زجر های بسیاری که در بند هفت کشیدم به خانه بازگشتم.
باشد که به زودی سرنگونی این سیستم فاسد را جشن بگیریم .
می بینم آن روزی را که درهای اوین را می شکنید ، ما را از زندان آزاد می کنید و با هم “سر اومد زمستون” می خوانیم.
به امید پیروزی های بزرگتر
سهیل عربی بیست و چهارم مهر ۱۳۹۶زندان اوینبند ۳۵۰

در یک قدمی مرگ ایستاده ام!
اما ایمانم
از آنسوی پل پیروزی فریاد می‌زند:
بیایید که
سرزمینم
از پیشانیهای ریاکار آزاد شده است
نه! هرگز
برای هیچ چیز پشیمان نبودم
شادیهای ایستادن
از وجودم آتشفشان می‌کرد
و امروز این فریاد ایمان من است که:
نسترنم
باور کن
دست در دست روژانای من
خواهی آمد
دست در دست ملتی
که پرچم مرگ دیکتاتور را تکان می‌دهد
و بر گور من
ترانه‌ی پشیمان نیستم را
می خواند:
پشیمان نیستم چون شک ندارم
که عشقم حق‌ترین فریاد هستی ست
نیفتادم به زانو پیش دجال
که ننگین‌تر ازین در دو جهان نیست
یقین دارم که می‌آیید روزی
به دستان، پرچم پیروزی عشق
یقین دارم که می‌خندید روزی

چو گل از شادی بهروزی عشق
سهیل عربی متولد ۳۰ مرداد ۱۳۶۴ وبلاگ نویس فعال در عرصه فضای مجازی و همچنین عکاس بوده است که به‌خاطر انتشار عکسهای قیام ۸۸، کاریکاتور خامنه‌ای و بازنشر مقالات در فضای مجازی به اتهامات آخوند‌ساخته «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «ارتداد»، «سب‌النبی و توهین به مقدسات» ابتدا به اعدام و سپس به هفت و نیم سال حبس محکوم شد. علاوه بر این او به اتهام توهین به سران رژیم به سه سال حبس و جریمه نقدی و ۳۰ضربه شلاق محکوم شده است
او در آبان ۱۳۹۲ به همراه همسرش توسط قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران دستگیر گردید. همسرش پس از چند ساعت آزاد شد اما وی برای مدت دو ماه در سلول انفرادی نگهداری می‌شد و سپس به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل گردید
از روز شنبه اول مهرماه، سهیل عربی که از حق رسیدگی های درمانی و ملاقات  محروم مانده، دست به اعتصاب غذای خشک زد  او بعد از یک ماه اعتصاب غذای تر، در وضعیت جسمی بسیار وخیمی بسر میبرد و مسئولین زندان او را ازحق رسیدگی های پزشکی و دیدار خانوادگی محروم کرده اند.
 وی طی نامه ای اعلام کرده، وارد اعتصاب غذای خشک شد.
نامه سهیل عربی اعلام اعتصاب غذای خشک

«اینجا بیان حقیقت ممنوع است اما برای من ممنوعیت ممنوع است.
نمی‌توانم ساکت باشم وقتی شکنجه شدن افرادی را که جرمی مرتکب نشده‌اند را در اینجا می‌بینم، اینجا زندان اوین است جایی که آزاد اندیشان را مجازات می‌کنند
نگویید خاموش باش که در این گاه سکوت بزرگترین خیانت است.
فریاد من فقط برای نجات خودم نیست اعتصاب غذا کرده‌ام بلکه صدای مظلومیتمان را بشنوید می‌خواهم صدای تمام آزاد اندیشان محبوس باشم: منوچهر محمد علی، محمود بهشتی لنگرودی، علی شریعتی، یوسف عمادی، آرش صادقی، سوادا آغاسر و سایر دوستان در بند هفت انسان‌هایی که جرمشان دانستن و بیان حقیقت است.
ما توسط قضاتی محاکمه شده‌ایم که فاسدترین انسان‌های روزگارند
روز اول مهر سومین سالی است که دخترم به مدرسه می‌رود و در کنارش نیستم، اعتصاب غذایم را خشک کرده‌ام چون که دیگر نمی‌خواهم او در زندان مرا ببیند
او در هفتمین روز اعتصاب عذای خشک وصیت نامه خود را نوشت 

وصیت نامه سهیل عربی

بدنبال آن وقیحانه بازجوی سهیل عربی او را تهدید به مرگ کرد و به او گفت: تو می میری و مثل ستار بهشتی فراموش می شوی

سهیل عربی؛ پس از محرومیت این زندانی سیاسی از ملاقات با خانواده وی از روز اول مهر ماه اقدام به اعتصاب غذای خشک کرد.
وی در دیدار با مسئولان گفته است که تا تبرئه همسرش دست از اعتصاب نخواهد کشید. این در حالی است که در روزهای گذشته وی به دلیل وخامت حال و افت فشار شدید در بند بیهوش گشته است.
سهیل عربی در مدت اعتصاب غذای خود با افت شدید فشارخون و ۲۰ کیلوگرم کاهش وزن رو به رو بوده اما بهداری زندان با امتناع از اعلام ارسال گزارش در خصوص وضعیت وخیم جسمانی سهیل عربی موجب گشته که پزشکی قانونی نیز دستوری برای اعزام این عقیدتی به بیمارستان صادر نکند.
چندی پیش نیز سهیل عربی در دلنوشته ای از اخراج همسرش از محیط کار و شرایط نابسامانان خانواده‌اش خبر داده بود.
این زندانی عقیدتی در هفته گذشته نیز در نامه‌ای به اسماعیل کوثری، فرمانده قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران، این ارگان امنیتی را مسئول جان خود اعلام کرد و از این مقام امنیتی خواست که به آزار و اذیت خود و خانواده‌اش پایان دهند.
لازم به یادآوری است؛ نسترن نعیمی، همسر سهیل عربی، در مردادماه به مدت هشت روز در بازداشت نیروهای امنیتی به سر برد و پس از آن نیز مکررا طی تماس های تلفنی او را تهدید کردند که اطلاع‌رسانی درباره پرونده اتهامات مطروحه برای این خانواده را سنگین‌تر خواهد کرد.
در پی بازداشت نسترن نعیمی از سوی نیروهای سپاه، این زندانی عقیدتی اعلام اعتصاب غذا کرد و او نیز از سوی مسئولان زندان به بند دو-الف منتقل گردید. وی در حالی که در اعتصاب غذا به سر می‌برد، در بند دوـالف از سوی ماموران بازجویی، تحت انواع شکنجه و ضرب و شتم از ناحیه سروصورت قرار گرفته است.
این زندانی بند هفت علیرغم سرگیجه، سردرد شدید حالت تهوع و مشکلات بینایی بر اثر ضرب و شتم از رسیدگی درمانی مناسب در زندان محروم مانده است.

لازم به یاد آوریست که در طی مدت اعتصاب غذا، مسئولین زندان علاوه براینکه به خواسته های این زندانی اعتنایی نکردند، به پرونده سازی جدید علیه او مبادرت کردند.

در سی و نهمین روز اعتصاب غذا مقاومت ایران طی اطلاعیه ای عموم مراجع بین‌المللی مدافع حقوق‌بشر را به اقدام برای نجات فرا خواند همچنین در پی اعتصاب غذای  خشک عفو بین‌الملل خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط زندانی سیاسی سهیل عربی شد
نامه سهیل عربی  در روز عاشورا
انتشار وصیت‌نامه سهیل عربی در سی ونهمین روز اعتصاب‌غذای او، بی‌گمان برای هر وجدان حساس تکان‌دهنده و تأثیرگذار است. او در این دست نوشته که آن را با لبانی خشک و جسمی تکیده و رنجور نوشته است به چند موضوع مهم اشاره می‌کند:

آخرین نامه او در روز عاشورا منتشر شد
بیاد مصطفی کریم بیگی وتمام جانباختگان جنبش آزادی وعدالت خواهی درسرزمینم هیچکس وهیچ چیز مقدستراز یک مبارز نیست مبارز یا آنکس که از جانش میگذرد تاستمکاران فاسدراسرنگون سازدامروز عاشوراست ،رخت عزا پوشیده اید برسینه میکوبید اماصادقانه بگویم این اشکهاو سینه زدنها هیچ ارزشی ندارد وقتی هنوز قاتلان مصطفی ها محاکمه نشدند از شمربیرحمترهایی چون قاضی صلواتی ،بازجوهای قرارگاه ثارالله ،لاریجانی وجعفری دولت آبادیها مارا به مرگ قطره چکانی محکوم وبیرحمانه شکنجه میکنند آنها مبارزین مقدسات ما (مصطفی کریم بیگی ،ترانه موسویومحمد مختاریهاراکشتند)،نخبه هاودانشمندان مارا بزنجیر کشیده اند وشما همچنان درسکوتی خفت بار غرق شده اید آری بجای لعنت بریزید وشمرلعنت برخودی بگوئید که دربرابر ظلن وسکوت میکند وحتی باآنها همدست میشود.بالبان خشکیده ام برسرشما فریاد میزنم تنهایکبار زندگی میکنیم هیچ پست ومقام وثروتی باارزشتراز آزاده زیستن نیست همراه شوید تادست دردست هم به مهروخرد زادگاهمان رااز شر مهره داغ وپیشانی های فاسد سازید یادمصطفی کریم بیگی هارا گرامی داریم یاورمامان شهناز هاباشیم ومصطفی های اکنون رادریابیم .آرش صادقی ،علی شریعتی،محمود بهشتی لنگرودی ،یوسف عمادی ،سوادا آقاسر وتمام زندانیهای سیاسی وخانواده هایشان راتنها نگذارید .بجزمن وذکا وابراهیم کرد دراعتصاب غذاهستند ایکاش پیش ازآنکه جان بسپاریم فریادی بر سرقضات وقوه قضائیه شوید وخواهان محاکمه علنی وعادلانه باشید.در سی وهشتمین روزازاعتصاب غذای خودباقند40و19کیلو کاهش وزن بازگومیکنم من به مقدسات توهین نکردم جرم من فریادبرسرکسانی است که مقدساتمان (مصطفی وترانه ها)رابیرحمانه کشتند
درحمایت از سهیل عربی روز دوشنبه 10مهر؛ تجمع مدافعان حقوق‌بشر
روز دوشنبه 10مهر؛ جمعی از مدافعان حقوق‌بشر در پاسخ به فراخوان مادر زندانی سیاسی سهیل عربی؛ در مقابل مجلس ارتجاع دست به تجمع زده و خواستار آزادی کلیه زندانیان سیاسی از جمله سهیل عربی شدند.
همچنین دکتر محمد ملکی از تجمع مقابل مجلس ارتجاع و سهیل عربی حمایت کرد 

دکتر محمد ملکی از جمله گفت:‌ دوست عزیز و مبارز ما سهیل عربی چند روزی است که به‌علت عدم اجرای خواسته‌های قانونی‌اش دست به اعتصاب‌غذا زده و همه می‌دانند که اعتصاب‌غذا بسیار بسیار خطرناک است. مادر بی‌گناه این فرزند بعد از توسل به سازمانهای مختلف مسئول این امر و بی‌پاسخ ماندن خواسته‌هایش، برای نجات جان فرزند خود از مردم و دانشجویان مبارز و مجاهد می‌خواهد با حضور در مقابل مجلس او را همراهی کنند. من هم از مردم می‌خواهم روز دوشنبه دهم مهرماه 96 برای پشتیبانی از این مادر زجر دیده در مقابل مجلس اجتماع کنند و خواست قانونی خود را فریاد زنند.

روز دوشنبه 23مرداد 96 بر اساس گزارشهای دریافتی، شکنجه‌گران زندان اوین ، زندانی سیاسی سهیل عربی را مورد شکنجه قرار دادند. وی در سلول انفرادی بند دو-الف سپاه پاسداران در اعتصاب‌غذا به‌سر می‌برد.
سهیل عربی چهارمین سال حبس خود را در اوین سپری می‌کند. وی در روزهای اخیر همزمان با بازداشت همسرش به بند ۲الف سپاه پاسداران در زندان اوین منتقل شده بود
آش اعدام و نقض حقوق بشر در ایران چند ماه بعد از نمایش انتخابات قلابی رژیم انقدر شور شده است که عفو بین اللمل هم واکنش نشان داد
اوجگیری سرکوب بعد از اعمال تحریم ولیست گذاری سپاه پاسداران معنای خاص خود را دارد
در این میان اتحادیه اروپا به واسطه گری موگیرینی قصد دلجوئی ار ولایت اعدام را دارد که به حق عفو بین اللمل بر این نکته انگشت کذاشت و از اتحادیه اروپا خواست که  نقض حقوق‌بشر در ایران را محکوم کند






مأموران اطلاعات آخوندی ساعت یازده صبح روز سه‌شنبه 10مرداد ماه 96 با مراجعه به منزل نسترن نعیمی، همسر زندانی سیاسی سهیل عربی، او را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کرده‌اند. گفته می‌شود تاکنون هیچ اطلاعی از وی در دست نیست.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر